Namibia is nie vir sussies nie

Helaas is het ons niet gelukt om tijdens onze reis door Namibië de verhalen met een paar fotootjes te plaatsen. Op een paar plaatsen hadden we wel internet maar geen tijd om een verhaaltje te schrijven en een paar fotootjes te bewerken voor bij het verhaaltje.
Even een paar cijfertjes; we hebben ongeveer +/- 4500 km in de Toyota Hilux 4×4 afgelegd. We zijn thuisgekomen met +/- 7900 foto’s. Ons reisgezelschap heeft 4 banden lek en 1 band ‘aan flarden’ gereden. Een gebarsten voorruit en de nodige stof en zand in de auto’s.
Zoals de titel in het Afrikaans van dit verhaaltje al aangeeft; Namibië is niet voor ‘iedereen geschikt’ (netjes vertaald). We hebben het fantastisch gehad maar hebben we momenten gehad waarbij we dachten; waar zijn we aan begonnen. 4×4 aandrijving hebben en je moet minimaal 700 km kunnen afleggen met de tankinhoud diesel of benzine van je auto zijn geen understatements.
Op de luchthaven van Windhoek hebben we na een uitgebreide instructie over het wisselen van een wiel gehad. Daarna snel op weg naar onze eerste slaapplaats in Namibië; N/a an ku sê Sanctuary and Wildlife Lodge. De volgende ochtend vroeg op pad naar Keetmanshoop waar we ons aansluiten bij de de Tusk Photo-groep. Na de kennismaking met de andere stellen de eerste fotografische uitdaging; de kokerbomen (Eng: quivertrees) fotograferen bij een ondergaande zon en na een heerlijke en verzorgd diner de bomen fotograferen met een ‘invulflitsje’ met de sterren goed zichtbaar op de achtergrond.
MenM-4463
Zie bovenstaande foto met het resultaat. Omdat het volle maan was, was het niet mogelijk de melkweg goed op de foto te krijgen. De volgende ochtend heel vroeg was er een kans de melkweg wel goed te fotograferen. Hiervoor moesten we er wel voor zorgen dat we alles klaar hadden staan voordat de maan onderging en de zon opkwam. En daar stonden we om 4 uur in het ‘kokerbomenbos’ met onze camera’s, statieven, handschoenen aan, mutsen op te wachten totdat de maan onderging om te kijken of het lukte een foto van de melkweg te nemen. Alles lukte behalve waarvoor we zo vroeg opgestaan waren.
Na deze actie konden we nog even gaan slapen om ons voor te bereiden voor de ‘uithoudingstest’ van de auto’s op weg naar Sossusvlei. Het eerste stuk van ongeveer 100 km was asfalt maar daarna 400 km zand en gravel pad. Aangekomen bij de onverharde pad even een laatste update en aanpassing van de bandenspanning omdat je anders onvoldoende grip hebt op de zanderige gedeelte met je 4×4. Aangekomen bij Sossusvlei Dune Lodge was het heel handig dat er een tankstation was. Sommige auto’s hadden nog maar voor enkele 10talle km’s brandstof.
De volgende dag stond er weer een vroege ochtendrit naar Deadvlei op het programma. Hier wederom bomen fotograferen maar wel speciale bomen te weten al 2000 jaar dode bomen.
MenM-4572
Wel heel bijzondere met de opkomende zon op de goudgele duinen en met de zout/kalk-achtige bodem.
MenM-4622
In het volgende verhaal gaan we verder met; Oryxen en duinen fotograferen vanuit een helikopter en op zoek naar de Chamaeleo namaquensis (Eng.: Namaqua Chameleon), hoornadder (geen Engelse naam voor gevonden), Bitis peringueyi (Eng.: Peringuey’s desert, side-winding adder of Namib dwarf sand-adder) en Meroles anchietae (Eng.: Shovel-Snouted Lizard). Verder nog de zeeleeuwen, pelikanen, dolfijnen enz.
Tot het volgende verhaal.